Centrum Paderewskiego Tarnów - Kąśna Dolna

Dwór

Park

Założony został na przełomie XVIII i XIX w., a pod koniec XIX przekomponowany na krajobrazowo-romantyczny ze stawem z wyspą pośrodku, alejami i swobodnie poprowadzonymi ścieżkami, o dużej różnorodności drzew i krzewów oraz resztkami starodrzewu.

Park zajmuje powierzchnię ok. 16 ha, zlokalizowany jest na stromiźnie wzgórza opadającego łagodnie w kierunku wschodnim. Historyczny teren parku krajobrazowego z dworem zamyka od północy biegnąca wzdłuż jaru droga obsadzona starodrzewem. Południową granicą parku jest symetryczna aleja lipowa - pomnik przyrody, która dochodzi do lasu - naturalnej granicy południowo-zachodniej.

Park komponowany był w obrębie dawnych łąk i naturalnej flory porastającej zbocze. Rozległe wnętrza parkowe do dziś mają charakter łąk, a granice - naturalnych skupisk zieleni.

Wśród drzew liściastych, które tworzą trzon drzewostanu najliczniejsze to lipy drobnolistne oraz dęby szypułkowe. Występują również inne gatunki drzew: brzozy, akacje, wierzby, kasztanowce, graby, jesiony. Z drzew iglastych najczęściej występuję świerk pospolity, modrzew europejski, sosny zwykłe. W parku znajdują się również rzadkie gatunki i odmiany drzew - świerk serbski - zwisający, dąb czerwonolistny, dąb stożkowaty, jesion zwisający, sosna kanadyjska, lipa szerokolistna, żywotnik. Wśród drzewostanu znajdują się starodrzewy przede wszystkim dęby o wieku ok. 300 lat –pomniki przyrody.

Park powstawał w dwóch etapach - cześć północno-wschodnia przed dworem ma charakter bardzo reprezentacyjny. Pozostała cześć na zachód i południe od dworu ma charakter swobodnego parku angielskiego przeznaczonego do spacerów.

Od 1998 roku zabytkowy park w Kąśnej Dolnej poddawany jest rewaloryzacji. W chwili obecnej teren parku, po wielu pracach inwentaryzacyjnych, dokumentacyjnych i pierwszych oczyszczeniach, jest przygotowany do podjęcia prac specjalistycznych, które mają za cel przywrócenie jego historycznego wyglądu.